SŁUŻBA, PRACA

BIULETYN INF. PUBLICZNEJ

 

bip

ePUAP

 

ePUAP KP PSP w Górze

 

KP PSP w Górze: Zagrożenia

 

ANALIZA MOŻLIWYCH ZAGROŻEŃ DLA LUDNOŚCI NA OBSZARZE POWIATU GÓROWSKIEGO


1. CHARAKTERYSTYKA POWIATU


Powiat górowski zajmuje obszar o powierzchni 738,1 km2 w północno-środkowej części województwa dolnośląskiego. Teren powiatu zamieszkuje ok. 38 tys. mieszkańców, średnia gęstość zaludnienia wynosi ok. 51 osób/km2. Przez teren powiatu przepływają rzeki i cieki wodne o ogólnej długości 230,6 km. Najważniejsze z nich to: rzeka Barycz, Odra oraz Orla. Znaczną część powierzchni powiatu, bo aż 28,59%, porastają lasy. Największe kompleksy leśne występują na południe od Góry w kierunku miejscowości Ryczeń, Lubów, Majówka i Jemielno.
Powiat górowski jest regionem typowo rolniczym, w którym dominują indywidualne małoobszarowe gospodarstwa rolne. Występujące zakłady przemysłowe powiązane są bezpośrednio z gospodarką rolną.

 

2. NAJWAŻNIEJSZE ZAGROŻENIA POŻAROWE


Występujący stan zagrożenia pożarowego na terenie powiatu górowskiego w dużej mierze wynika z naturalnych warunków terenowych (stanu zalesienia, upraw rolnych) oraz stopnia uprzemysłowienia (zakłady pracy, sektor rolniczy), stanu urbanizacji i infrastruktury miast i wsi (drogi, instalacje energetyczne, gazowe). Od wielu lat największe zagrożenie pożarowe występuje w dwóch sektorach:

  • rolnictwo,
  • lasy.

Szczególnie uwidacznia się to w okresach:

  • wczesnowiosennym (w okresie wypalania i porządkowania terenów działkowych, upraw polowych, łąk, przydrożnych rowów),
  • letnim ( prace żniwne i omłotowe na polach, penetracja terenów leśnych przez zbieraczy runa leśnego ),
  • jesiennym ( wypalanie pozostałości pożniwnych).

 

 

2.1. Rolnictwo


Największe zagrożenie związane jest rokrocznie z rozpoczęciem wiosennych porządków i prac polowych. Często bezmyślne wypalania pozostałości roślinnych i traw na nieużytkach rolnych i polach stwarzają poważne zagrożenie dla sąsiednich upraw, kompleksów leśnych, czy też zabudowań wiejskich i stogów. Pomimo obowiązującego ustawodawstwa i prowadzonej na szeroką skalę kampanii informacyjnej, to negatywne zjawisko występuje nadal, choć w ostatnich trzech latach liczba pożarów nieużytkowanych powierzchni rolniczych zmniejszyła się. Na stan bezpieczeństwa pożarowego w rolnictwie bezpośredni wpływ ma również zły stan techniczny obiektów i instalacji użytkowych w budynkach mieszkalnych i gospodarczych. Nieprzestrzeganie podstawowych zasad bezpieczeństwa podczas składowania i magazynowania płodów rolnych (stert słomy, siana) oraz niezachowanie wymaganych odległości tych materiałów od innych obiektów są częstą przyczyną powstawania pożarów.

 

2.2. Lasy


Lasy na terenie powiatu zajmują powierzchnię 211,03 km2. Wskaźnik zalesienia wynosi 28,59% obszaru powiatu. Najbardziej zagrożony kompleks leśny liczy 8584 ha i usytuowany jest na terenie dwóch gmin, tj. Góry i Jemielna. Największe zagrożenie pożarowe stanowią zalesione powierzchnie, na których występują suche trawy. Związane jest ono z szybkim rozprzestrzenianiem się pożaru z terenów trawiastych na tereny leśne oraz utrudnionym dojazdem do miejsca pożaru, zwłaszcza w okresie wiosennym, gdzie teren jest grząski i podmokły. Najwięcej pożarów lasów występuje w okresach wiosennym i letnim w czasie nasilającej się suszy. Przyczynami pożarów najczęściej jest wypalanie pozostałości roślinnych na polach w bezpośrednim sąsiedztwie kompleksów leśnych, nieostrożność ludzi penetrujących lasy podczas zbierania owoców runa leśnego oraz zdarzające się coraz częściej podpalenia.

 

 

2.3. Obiekty mieszkalne, gospodarcze i magazynowe


W miastach Góra i Wąsosz poważną część stanowi zabudowa zwarta w obrębie rynków i szlaków komunikacyjnych. Są to ciągi kamienic kilkukondygnacyjnych, w dolnych częściach adaptowanych na działalność handlową, a w górnych zamieszkane przez ludność. Ulice pomiędzy budynkami są wąskie i kręte, a przejazd często zablokowany jest przez parkujące pojazdy mieszkańców i zaopatrzenia, klomby, znaki drogowe itp., co znacznie utrudnia dojazd pojazdów pożarniczych na miejsce pożaru.
Wsie są szczególnie zaniedbane pod względem nowoczesnego budownictwa. Przeważająca część budynków mieszkalnych i gospodarskich stanowi własność rolników indywidualnych. Towarzyszy temu często bałagan w obejściu i domostwach, a w okresie grzewczym prowizorycznie wykonane instalacje elektryczne i niewłaściwe lub brak okresowych przeglądów przewodów kominowych. Najczęściej konstrukcja dachu budynku jest drewniana, a kominy popękane, co stwarza dobre warunki do powstania pożaru.
Z uwagi na ww. trudności w podejmowaniu skutecznych akcji ratowniczo-gaśniczych, na bieżąco podejmowane są przez komendę działania zmierzające do usunięcia tych nieprawidłowości (wystąpienia, decyzje administracyjne itp.).

 

 

2.4. Kopalnie gazu


Na terenie działania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Górze znajdują się 4 kopalnie gazu ziemnego należące do Zielonogórskich Zakładów Górnictwa Nafty i Gazu z siedzibą w Zielonej Górze tj.:

  • Ośrodek Kopalń Gazu Ziemnego w Starej Górze,
  • Kopalnia Gazu Ziemnego Żuchlów w Starej Górze,
  • Kopalnia Gazu Ziemnego Załęcze, w skład której wchodzi Ośrodek Centralny Załęcze w Wodnikach i Ośrodek Grupowy Wiewierz w Czarnoborsku,
  • Kopalnia Gazu Ziemnego Aleksandrówka-Niechlów, w skład której wchodzi Ośrodek Centralny w Lubowie, Ośrodek Grupowy we Włodkowie Dolnym i Ośrodek Grupowy w Niechlowie.

Eksploatacja gazu ziemnego odbywa się w systemie zamkniętym (hermetycznym) i w normalnych warunkach nie występuje emisja gazu do atmosfery, w związku z czym w normalnych warunkach pracy nie stwarza on zagrożeń. Zagrożenie pożarowe, wybuchowe i erupcyjne gazu ziemnego może wystąpić jedynie podczas zmiany ww. warunków, przy zakłóceniach pracy urządzeń technologicznych lub awarii, pracach konserwacyjno-remontowych itp. Podwyższone zagrożenie pożarowe i erupcyjne w rejonie odwiertów gazowych może wystąpić również w następujących przypadkach:

  • dowiercenia do złoża gazowego,
  • prowadzenia wszelkich robót z otwartym ogniem w pobliżu odwiertów gazowych, gazociągów i innych urządzeń technologicznych,
  • prowadzenia robót niebezpiecznych takich jak: pomiary wydajności gazociągów, próbna eksploatacja, zabiegi intensyfikacji, remonty itp.

Ilości gazu, jakie mogą przedostać się do atmosfery w ww. przypadkach są niewielkie i przy zastosowaniu odpowiednich zabezpieczeń nie powinny stworzyć poważnego zagrożenia pożarowego i wybuchowego.

 

3. ZAGROŻENIA ŚRODOWISKA


3.1. Zagrożenia ze strony przewozu TŚP


Przez teren powiatu przebiega kilka tras, po których przewożone są materiały niebezpieczne:

  • Załęcze – Klimontów (324) – kwas fluorowodorowy,
  • Rawicz – Wąsosz (36) – gaz propan-butan,
  • Brzeg Dolny – Wińsko - Góra (36 i 303 i 324) – kwas solny i formalina,
  • Leszno – Niechlów (323 i 324) – boraks, pirosiarczan sodu i kwas siarkowy.

Oprócz tego przez powiat w ruchu tranzytowym przewożone są inne substancje, m.in. paliwa płynne, amoniak, chlor, itp. W przypadku katastrof konsekwencje mogą być następujące:

  • substancje gazowe: możliwość powstania toksycznej chmury gazowej z zanieczyszczeniem powietrza niosącym zagrożenie zdrowia, życia ludzi i zwierząt. Szkodliwe oddziaływanie na dużych obszarach może się rozpocząć już po czasie kilku minut i zazwyczaj ustępuje po kilku godzinach,
  • substancje ciekłe ropopochodne: możliwość skażenia gruntu na obszarze do 100 m2, lub wód powierzchniowych, wymagające podejmowania długotrwałej akcji technicznej usuwania zanieczyszczeń i ewentualnej ochrony ujęć wody pitnej,
  • substancje ciekłe chemiczne żrące i trujące: możliwość skażenia gruntu na obszarze do ok.100 m 2 lub wód powierzchniowych; wymagające podjęcia neutralizacji lub rozcieńczenia medium poniżej granic szkodliwości i ewentualnej ochrony zasobów ujęć wody pitnej.

Jest oczywiste, że ewentualny stopień zagrożenia będzie funkcją ilości transportowanych substancji, jej parametrów fizyko - chemicznych, toksyczności, a także jej stopnia ekspozycji na ludzi, zwierzęta i środowisko. Orientacyjne obliczenia przeprowadzone dla 2 podstawowych, najczęściej transportowanych mediów ( amoniak i chlor ) wskazują, że maksymalny zasięg stężeń śmiertelnych dla ludzi i zwierząt może dochodzić do 181 m.

W listopadzie 2005 r. doszło do wypadku drogowego, w którym uczestniczył samochód osobowy marki Opel Omega i samochód ciężarowy cysterna, przewożący ok. 25 tys. litrów oleju opałowego. W wyniku zdarzeniu cysterna przewróciła się na bok i doszło do rozszczelnienia i wycieku przewożonej substancji. Do przydrożnych rowów wyciekło ok. 6 tys. litrów oleju. Skażeniu uległa gleba na powierzchni ok. 100m2. Rekultywacja terenu wymagała interwencji specjalistycznej firmy i pochłonęła znaczne środki finansowe.

 

3.2. Zagrożenia ze strony zakładów produkcyjnych


Na terenie powiatu znajdują się nieliczne zakłady przemysłowe, które posiadają toksyczne środki przemysłowe. Zaliczyć do nich można:

  • Spółdzielnię Mleczarską ,,Demi” w Górze,
  • Zakłady Przemysłu Ziemniaczanego S.A. w Niechlowie.

Spółdzielnia Mleczarska ,,Demi” w Górze posiada ok. 250 kg amoniaku w instalacji chłodniczej. W przypadku wycieku amoniaku z instalacji mogą wystąpić strefy obezwładniające i śmiertelne, które swym zasięgiem mogłyby objąć powierzchnię całego zakładu oraz zagrozić sąsiednim budynkom. W przypadku największego zagrożenia, występującego przy wietrze zachodnim, oprócz mleczarni zagrożone mogą być obiekty usytuowane na wschód od zakładu tj.: tartak, dworzec PKS, budynki mieszkalne przy ul. Poznańskiej w kierunku SP nr 3 i Gimnazjum nr 2 oraz obiekty zlokalizowane przy ul. Dworcowej.

 

4. ZAGROŻENIA POWODZIOWE


Przez teren powiatu przepływają rzeki i cieki wodne, które w niesprzyjających okresach stanowią znaczne zagrożenie powodziowe. Należą do nich cieki wodne: Odra, Barycz i Orla, Rów Polski, Rów Śląski, Wiewiernica, Łacha, Świernia, Tynica. Zagrożenia powodziowe występują najczęściej w okresach roztopów i kry lodowej, opadów atmosferycznych oraz okresowego przyboru wód. Stan obwałowań nie jest najlepszy. Zdarzają się odcinki nie obwałowane. Dodatkowe zagrożenie powodziowe powodowane jest przez rozkradzione elementy budowli hydrotechnicznych oraz siedliska bobrów, które spiętrzają wodę powodując zalewanie użytków rolnych. Należy mieć świadomość nieuchronności wystąpienia powodzi. W związku z tym istnieje potrzeba opracowywania i ciągłej aktualizacji gminnych planów reagowania.
Ilość osób i inwentarza przewidziana do ewakuacji w poszczególnych gminach:

 

 

 

Jak obrazuje powyższy wykres, największa skala działań ewakuacyjnych wystąpi na terenach gmin Wąsosz i Jemielno. Dlatego właśnie te gminy powinny być najlepiej przygotowane do działań, zmierzających do zapewnienia mieszkańcom i inwentarzowi bezpieczeństwa oraz usunięcia skutków ewentualnych powodzi. Biorąc pod uwagę dostępne dane należy stwierdzić, iż poszczególne gminne zespoły reagowania powinny posiadać plany ewakuacji z zagrożonych obszarów mieszkańców i zwierząt, uwzględniające także siły i środki potrzebne do przeprowadzenia tego przedsięwzięcia.

Ważne jest, aby do działań zabezpieczających przed wystąpieniem powodzi wykorzystywać służby publiczne, formacje obrony cywilnej i inne instytucje, zlokalizowane na obszarach zagrożonych. Pamiętać należy, iż jednostki ochrony przeciwpożarowej są formacją reagującą w sposób natychmiastowy i powinny być wykorzystywane nie w działaniach przygotowawczych, ale do usuwania bezpośrednich zagrożeń życia, zdrowia i mienia. Zasadniczym problemem wykorzystania jednostek ochrony przeciwpożarowej do ww. działań jest brak odpowiedniego wyposażenia, pozwalającego nieść pomoc ludziom na zalanych terenach. Brak odpowiednich łodzi, pontonów, kapoków uniemożliwia bezpieczne podejmowanie czynności ratowniczych.

 

5. ZAGROŻENIA BIOLOGICZNE


Oprócz wcześniej wymienionych zagrożeń naturalnych, realne stają się także zagrożenia ze strony bioterroryzmu. Broń biologiczna należy do kategorii broni masowego rażenia, w której bojowym ładunkiem są chorobotwórcze drobnoustroje, wirusy, bakterie bądź grzyby. Do najczęściej wymienionych chorób, które mogą być wywołane przy użyciu ww. broni należą: cholera, dur brzuszny i plamisty, wąglik, choroba papuzia, dżuma, żółta febra, grypa, ospa, czerwonka bakteryjna, kleszczowe zapalenie opon mózgowych. Groźne są wirusy gorączek krwotocznych i jad kiełbasiany.

Zastosowanie broni biologicznej wiąże się z reguły ze stratami o charakterze masowym, co stawia przed ratownikami całkiem nowe wymagania odnośnie ilości posiadanego sprzętu. Jednym z najważniejszych jest konieczność odseparowania i utylizacji skażonej odzieży oraz przygotowania odzieży zastępczej. Kolejnym poważnym problemem jest liczba poszkodowanych, których należy poddać dekontaminacji utrudnieniami jednym miejscu i czasie. Dodatkowymi utrudnieniami mogą stać się niechęć poszkodowanych do poddania się zabiegom, konieczność separacji miejsc dekontaminacji kobiet i mężczyzn oraz zapewnienie odpowiedniej ilości środków do dekontaminacji i utylizacja roztworów po dekontaminacji (ok. 50 l roztworu na jedną osobę). Służby ratownicze przygotowane do niesienia pomocy w przypadkach zagrożeń terrorystycznych muszą podjąć działania przygotowawcze w zakresie takich parametrów, jak zgodność techniczna sprzętu stosowanego podczas akcji oraz systemów łączności. Skuteczność podejmowanych działań uzależniona jest także od rozwiązania wielu problemów natury prewencyjnej i planistycznej. Do najważniejszych z nich należy zaliczyć:

  • opracowanie wzorców zachowań ludności i procedur działania służb,
  • określenie potencjalnych celów ataków i ich dokumentacja,
  • zlokalizowanie rezerw sprzętowych w sposób adekwatny do potencjalnych celów ataku,
  • zapewnienie odpowiedniej pomocy medycznej i zapasów środków medycznych,
  • przygotowanie alternatywnych dróg dojazdu i systemów łączności,
  • przygotowanie planu rozstawienia sił i środków na miejscu akcji,
  • ustalenie systemu kontroli poruszania się w strefie akcji i miejsc dekontaminacji.

Do chwili obecnej nie zanotowano na terenie powiatu akcji terrorystycznych z udziałem środków biologicznych. Jednakże należy podjąć wszelkie działania, aby zminimalizować skutki ewentualnych zdarzeń tego typu.

 

6. ZAGROŻENIA RADIACYJNE


Obecnie w Polsce nie ma elektrowni atomowych,w których ze względu na proces technologiczny znajdują się znaczne ilości materiałów rozszczepialnych i izotopów promieniotwórczych. Materiały promieniotwórcze w dużej mierze mają zastosowanie w przemyśle: mierniki radioizotopowe, radiografia przemysłowa, urządzenia radiacyjne, urządzenia jonizujące, eliminatory ładunku elektrostatycznego, chromatografy gazowe.

Na terenie powiatu górowskiego materiały promieniotwórcze mogą być przewożone transportem kołowym. Śladowe ilości materiałów radiacyjnych występują także w elementach instalacji sygnalizacyjno-alarmowej, jednak nie stwarzają one zagrożenia. Od 1999 r. nie zanotowano na terenie powiatu zdarzeń związanych z materiałami radiacyjnymi.

 

7. PTASIA GRYPA


Wysoce zjadliwa grypa ptaków jest zaraźliwą chorobą wirusową ptaków, podlegającą obowiązkowi zwalczania z urzędu. Powoduje duże straty gospodarczo-ekonomiczne w hodowli drobiu. Jest ona wywołana przez wirusa H5 N1. Wrażliwe na chorobę są prawie wszystkie gatunki ptaków domowych i dzikich. Dzikie ptaki, szczególnie wodne są bardziej odporne na wirusa i często występują u nich zakażenia bezobjawowe. Największe straty wirus powoduje wśród drobiu domowego: kur i indyków. Zakażenia wirusem opisywano także u małp, świń, fretek oraz bydła. Zachorowalność i śmiertelność w stadzie drobiu może dochodzić nawet do 100%. Wirus ptasiej grypy może być przenoszony różnymi drogami, co powoduje, że walka z tą chorobą jest trudna. Do zakażenia dochodzi przez kontakt ptaków zdrowych z chorymi, a także przy zetknięciu się ptaków z innymi gatunkami zwierząt będących nosicielami wirusa. Duże ilości wirusa są wydalane z kałem chorych ptaków, wydzieliną z oczu i dróg oddechowych. Wirus może zostać przeniesiony przez skażone sprzęty używane do karmienia i pojenia drobiu, ściółkę, zanieczyszczoną paszę, wodę, środki transportu, a także człowieka. Od momentu zakażenia do wystąpienia pierwszych objawów choroby upływa zwykle od kilku godzin do trzech dni. Objawy choroby są niespecyficzne, zróżnicowane w zależności od wieku ptaków, gatunku i warunków środowiskowych.

Największe zagrożenie dla ludzi mogą powodować padłe ptaki w miejscach ogólnodostępnych, jak również hodowle, prowadzone w fermach drobiu.
W przypadku wystąpienia ogniska ptasiej grypy na terenie jednej z ferm, sytuacja jest o tyle korzystna, że całe ptactwo nie będzie miało kontaktu z innymi zwierzętami, ponieważ jest w zamknięciu. Inaczej wygląda sytuacja, gdy ognisko choroby będzie znajdowało się na terenie indywidualnego gospodarstwa. Tam zwierzęta i ptactwo domowe znajduje się na ,,wolności” i może mieć kontakt z innymi zwierzętami, przez co choroba może się rozprzestrzenić na znaczne obszary terenu.
Należy mieć świadomość, że w przypadku wystąpienia podejrzenia lub ogniska choroby, wyróżnia się następujące obszary wokół ognisk choroby:

  • obszar zapowietrzony – obszar o promieniu min. 3 km, którego centrum stanowi ognisko choroby,
  • obszar zagrożony – obszar o promieniu min. 10 km, którego centrum stanowi ognisko choroby (zawiera w sobie obszar zapowietrzony).

Niebagatelne znaczenia ma czas prowadzonych działań zmierzających do zwalczenia ogniska choroby, który może wynosić nawet 45 dni.
W związku z powyższym, poszczególne gminy powiatu górowskiego powinny przygotować się do działań zmierzających do usunięcia zagrożenia, biorąc pod uwagę wszelkie ograniczenia w poruszaniu się, podejmowaniu czynności porządkowych, zabezpieczających i innych, prowadzonych w ww. obszarach.
W wyniku działań podjętych na szczeblu powiatu, JRG PSP w Górze została doposażona w sprzęt do dekontaminacji osób pracujących w ognisku choroby. Zostały także zabezpieczone odpowiednie ilości ubrań, rękawic, masek, butów i gogli ochronnych, którymi dysponuje PZRK.

 

STATYSTYKA ZDARZEŃ

Stan: 3 listopada 2017 r.
  Pożary   135 
  Miejscowe zagrożenia    360 
  Alarmy fałszywe    9 
  Suma     504 

KALENDARZ ZMIANOWY

STRONA www 2007 - 2010

Strona internetowa KP PSP w Górze 2007-2010