BEZPIECZEŃSTWO PODCZAS WAKACJI

BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W OKRESIE WIOSENNYM

BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W SEZONIE ZIMOWYM

POSTĘPOWANIE PODCZAS ZAUWAŻENIA DYMU LUB OGNIA

GDY USŁYSZYSZ ALARM!

POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU POWSTANIA POŻARU

POSTĘPOWANIE PODCZAS USZKODZENIA INSTALACJI LUB URZĄDZENIA NA GAZ ZIEMNY

POSTĘPOWANIE PODCZAS USZKODZENIA INSTALACJI LUB URZĄDZENIA NA GAZ PŁYNNY PROPAN-BUTAN

W JAKI SPOSÓB ZAPOBIEGAĆ WYBUCHOM GAZÓW

POŻAR SAMOCHODU

PRZEBIEG EWAKUACJI W SZKOLE
 

__________________________________________________________________________
Bezpieczeństwo podczas wakacji

1. Bezpieczne zasady zachowania się w lesie.

Las jest otwarty dla wszystkich, lecz musimy pamiętać o kilku zasadach, aby nasz pobyt w lesie nie naruszył jego harmonii:

1.     Należy przestrzegać wskazań wynikających z tablic informacyjno-ostrzegawczych wywieszonych na terenach leśnych wzdłuż szlaków wycieczkowych i turystycznych, przy schroniskach, obozach młodzieżowych i innych miejscach o dużej penetracji ludności.

2.     W lasach i na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk, jak również w odległości do 100m od granicy lasu zabronione jest wykonywanie czynności mogących wywołać pożar, a w szczególności:

·         rozniecanie ognia poza miejscami wyznaczonymi

·         wypalanie wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych

·         nie pal tytoniu w lasach i na terenach śródleśnych, za wyjątkiem dróg utwardzonych i miejsc wyznaczonych do pobytu ludzi (żar zapałki ma temperaturę rzędu około 800⁰C, a papieros, rzucony niedopałek to około 600⁰C. Aby się zapalił las, np. od suchej trawy, wystarczy 250⁰C. Rzucenie niedopałka, który ma 600⁰C, można przyrównać do świadomego uklęknięcia i podpalenia lasu zapałką.

3.     Przejazd przez las samochodów, motocykli dozwolony jest tylko po drogach publicznych. Pamiętaj, że postój na drogach leśnych jest dozwolony wyłącznie w miejscach dozwolonych.

4.     Leśnicy i strażacy liczą na współpracę ze społeczeństwem, zwłaszcza w wykrywaniu źródeł ognia, a w przypadku zauważenia pożaru - na powiadamianie straży pożarnej, nadleśnictwa lub właściciela lasu. Bardzo często występuje sytuacja, że Polak ma poczucie "nie będę kapusiem" i widząc podpalacza nikogo nie informuje o tym. To jest dowód, że nie jesteśmy jeszcze w pełni państwem obywatelskim.

W przypadku zauważenia pożaru należy podjąć działania w celu jego likwidacji:

a)  zaalarmować niezwłocznie osoby będące w strefie zagrożenia

b)  wezwać straż pożarną pod numerem 998, podając następujące informacje:

·         swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,

·         adres i nazwę obiektu,

·         co się pali,

·         czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

·         po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.

2.     Zasady bezpieczeństwa na kąpieliskach

Umiejętność pływania jest podstawą bezpieczeństwa na wodzie. Szczególnie latem rzeki, jeziora i inne otwarte zbiorniki wodne kuszą swoimi walorami ochłody, dobrej zabawy na słońcu, przyjemnego spędzenia czasu.

Zapamiętaj: 

a)     korzystaj z przyjemności kąpieli na otwartych zbiornikach wodnych najlepiej pod opieką ratownika,
b)     do wody wchodź w miejscach oznakowanych jako kąpielisko,
c)     nie skacz do wody w miejscach nieznanych i niesprawdzonych,
d)     nie wchodź do wody zmęczony oraz po obfitym posiłku,
e)     zwracaj szczególna uwagę na to co robią dzieci i Twoi podopieczni
f)      nie lekceważ tablic informacyjnych o stanie wody i kąpieliska

 Jeśli ktoś tonie to:
a)     wezwij pomoc,
b)     rzuć tonącemu przedmiot umożliwiający utrzymanie się na wodzie,
c)     jeśli potrafisz to idź tonącemu na ratunek zabierając przedmiot ułatwiający utrzymanie się na wodzie,
d)     pamiętaj, żeby podpływać do tonącego od tyłu, uniemożliwiając mu chwyty, które mogłyby ograniczyć twoje ruchy
e)     jeśli nie potrafisz uratować osoby tonącej, zapamiętaj miejsce w którym zniknęła pod wodą i wskaż je ratownikom.

3. Prace polowe

I. Podczas zbioru, transportu i składowania płodów rolnych należy:
1) stosować wskazania podane w instrukcjach obsługi przy eksploatacji maszyn rolniczych i innych z napędem,
2) stosować silniki elektryczne o odpowiednim do warunków pracy stopniu ochrony;
    minimalna odległość układu napędowego od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej     powinna wynosić 5 m,3) ustawiać silniki spalinowe na podłożu niepalnym, w odległości co najmniej 10 m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej,
4) zabezpieczać urządzenia wydechowe silników spalinowych przed wylotem iskier,
5) zapewnić możliwość ewakuacji ludzi i sprzętu,
6) przechowywać niezbędne materiały pędne, w ilości nieprzekraczającej dobowego
    zapotrzebowania, w zamkniętych nietłukących się naczyniach, w odległości co najmniej 10     metrów od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych,
7) wyposażyć miejsca omłotów, stertowania i kombajnowania w gaśnice oraz w razie     potrzeby w sprzęt służący do wykonywania pasów ograniczających rozprzestrzenianie się     pożaru,
8) palenie tytoniu przy obsłudze sprzętu, maszyn i pojazdów podczas zbiorów palnych     płodów rolnych oraz ich transporcie nie jest dopuszczalne,
9) używanie otwartego ognia i palenie tytoniu w odległości mniejszej niż 10 m od punktu
    omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych nie jest dopuszczalne,
10) wielkość sterty lub stogu z palnymi produktami roślinnymi nie powinna przekraczać       powierzchni 1.000 m² lub kubatury 5.000 m³.

II. Przy ustawianiu stert, stogów i brogów należy zachować co najmniej następujące odległości:
-  od budynków wykonanych z materiałów palnych - 30 m,
-  od budynków wykonanych z materiałów niepalnych i o pokryciu co najmniej trudno    zapalnym - 20 m,
-  od dróg publicznych i torów kolejowych - 30 m
-  od urządzeń i przewodów linii elektrycznych wysokiego napięcia - 30 m,
-  od lasów i terenów zadrzewionych - 100 m,
-  między stertami, stogami stanowiącymi odrębne strefy pożarowe - 30 m,
-  wokół stert i stogów należy wykonać i utrzymać powierzchnię o szerokości co najmniej 2 m   w odległości 3 m od ich obrysu, pozbawioną materiałów palnych,
-  produkty roślinne należy składować w sposób uniemożliwiający ich samozapalenie.           

   W przypadku konieczności składowania produktów niedosuszonych należy okresowo    sprawdzać ich temperaturę.

BEZPIECZEŃSTWO POŻAROWE W OKRESIE WIOSENNYM

Co roku po okresie zimowym przy sprzyjających warunkach atmosferycznych gwałtownie wzrasta zagrożenie pożarowe, szczególnie obszarów leśnych. Spowodowane jest to często nieświadomym działaniem ludzi polegającym na wypalaniu suchych traw na łąkach, pastwiskach, nieużytkowanych powierzchniach rolniczych, rowach, pasach przydrożnych i szlakach kolejowych, gdzie muszą interweniować jednostki straży pożarnej. Z związku z powyższym Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Górze przypomina, że zgodnie z § 39 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563) ,, wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach w odległości mniejszej niż 100 m od zabudowań, lasów, zboża na pniu i miejsc ustawienia stert lub stogów bądź w sposób powodujący zakłócenia w ruchu drogowym, a także bez zapewnienia stałego nadzoru miejsca wypalania, nie jest dopuszczalne”. Zgodnie z art. 131, pkt. 12 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.) ,,wypalanie łąk, pastwisk, nieużytków, rowów, pasów przydrożnych, szlaków kolejowych, trzcinowiska lub szuwar zagrożone jest karą grzywny lub nawet aresztu”. Odpowiedzialność karną za wypalanie traw przewiduje również art. 82 kodeksu wykroczeń, który sankcjonuje nieostrożne obchodzenie się z ogniem. Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 30, ust. 3  ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, (tekst jednolity Dz. U. Nr 45 z 2005 r. poz. 435) ,,w lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:

1. rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego,

2. korzystanie z otwartego płomienia,

3. wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych”.

Z rolniczego punktu widzenia wypalanie resztek roślinnych jest zjawiskiem niewłaściwym i szkodliwym. Jego wysoka szkodliwość została potwierdzona badaniami. Podczas wypalania roślinności temperatura na powierzchni gleby dochodzi do 700⁰C. Mogą, więc przeżyć tylko rośliny, które posiadają głęboki system korzeniowy. Takie rośliny są jednak bez wartości gospodarczej. Ginie świat zwierzęcy – młode zające, pożyteczne owady, miejsca lęgowe ptaków, zakłócone zostaje życie mikrobiologiczne gleby. Również szkodliwa jest emisja do środowiska dymów popożarowych. 

Wypalanie resztek roślinnych ponadto powoduje:

- obniżenie poziomu zielonej masy,

- marnotrawstwo wartościowej paszy,

- nadmierny rozwój chwastów.

Od wypalania resztek roślinnych powstają groźne pożary:

- zabudowań wiejskich,

- lasów,

- stert, stogów i otwartych składowisk płodów rolnych.

W stosunku do osób niestosujących się do obowiązujących przepisów mogą być stosowane sankcje karne określone w kodeksie wykroczeń, a w przypadku popełnienia przestępstwa, sankcje określone w kodeksie karnym, nawet z zagrożeniem pozbawienia wolności. 

Okres zimowego ogrzewania mieszkań w budynkach i domach mieszkalnych,

o co roku okres zwiększonej ilości pożarów. Jak wykazują dane statystyczne bardzo często pożary wybuchają w mieszkaniach budynków wielorodzinnych, domach jednorodzinnych oraz budynkach gospodarstw indywidualnych i drobnych zakładach wytwórczych pociągając za sobą dużą liczbę ofiar śmiertelnych i osób poszkodowanych.

Najczęstszymi przyczynami powstawania pożarów w okresie zimowym są:
-          nieostrożne obchodzenie się z ogniem otwartym, w tym palenie papierosów (szczególnie przed zaśnięciem),
-          niewłaściwe i nieostrożne użytkowanie urządzeń grzewczych,
-          pozostawienie bez dozoru włączonych urządzeń elektrycznych nieprzystosowanych do pracy całodobowej,
-          niefachowe przeróbki i brak konserwacji instalacji i urządzeń elektrycznych.
Poniżej przedstawiamy kilka podstawowych zasad bezpiecznego użytkowania urządzeń elektrycznych i urządzeń ogrzewczych stosowanych w domach:
-          nie należy stosować „watowanych” bezpieczników topikowych oraz bezpieczników o zwiększonej mocy,
-          nie wolno wykonywać prowizorycznych podłączeń elektrycznych i przerabiać stałych instalacji oraz przedłużaczy elektrycznych,
-          nie należy ustawiać elektrycznych urządzeń grzewczych bezpośrednio na podłożu palnym, w pobliżu materiałów łatwo zapalnych (mebli, firanek, itp) – należy zachować odległość minimum 0,5 m,
-          nie wolno zatykać przewodów wentylacyjnych - w prawidłowo działających urządzeniach gazowych, w przypadku braku odpowiedniej ilości powietrza, następuje niezupełne spalanie gazu i może powstać trujący, niewyczuwalny tlenek węgla. Ponadto nadmierna zawartość w powietrzu produktów spalania gazu jest szkodliwa dla zdrowia,
-          nie należy ogrzewać pomieszczeń kuchenką gazową - bardzo często takie praktyki kończą się poważnym zatruciem organizmu,
-          w mieszkaniu nie należy przechowywać więcej niż 2 butli gazowych o ładunku nie przekraczającym 11 kg, (butle powinny być podłączone do urządzeń gazowych),
-          nie należy przechowywać butli gazowych w pomieszczeniach poniżej poziomu terenu (piwnicach i na klatkach schodowych), ponieważ gaz propan-butan jest gazem cięższym od powietrza i może zalegać w pomieszczeniu grożąc wybuchem,
-          nie należy użytkować instalacji na gaz płynny w obiektach wyposażonych w instalacje gazu ziemnego,
-          należy zlecać okresowe czyszczenie przewodów kominowych i wentylacyjnych - zaniedbanie tych czynności często jest przyczyną śmiertelnych zatruć tlenkiem węgla, zwłaszcza podczas kąpieli w łazienkach wyposażonych w gazowe ogrzewacze wody,
-          w obiektach, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego należy usuwać zanieczyszczenia z przewodów dymowych i spalinowych oraz przewodów wentylacyjnych w celu zapewnienia ich odpowiedniej drożności jak również zapobieżenia zapalaniu zalegających tam zanieczyszczeń (głównie sadzy). W budynkach ogrzewanych paliwem stałym zanieczyszczenia usuwa się 4 razy w roku, natomiast w obiektach ogrzewanych paliwem płynnym ( np. olejem opałowym ) i gazowym, przewody kominowe czyścimy 2 razy w roku,
-          palenisko powinno być umieszczone na podłożu niepalnym o grubości co najmniej      0,15 m, a przy piecach metalowych bez nóżek - 0,3 m. Podłoga łatwo zapalna przed drzwiczkami palenisk powinna być zabezpieczona pasem materiału niepalnego o szerokości co najmniej 0,3 m, sięgającym poza krawędzie drzwiczek co najmniej po      0,3 m,
-          piec z kamienia, cegły, kafli i podobnych materiałów niepalnych oraz przewody spalinowe i dymowe powinny być oddalone od łatwo zapalnych, nieosłoniętych części konstrukcyjnych budynku co najmniej 0,3 m, a od osłoniętych okładziną z tynku o grubości 25 mm na siatce albo równorzędną okładziną - co najmniej 0,15 m.
Rzecznik Prasowy Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej  

JEŻELI ZOBACZYSZ DYM LUB OGIEŃ:

- podnieś alarm i powiadom innych domowników o pożarze,
- zadzwoń do straży pożarnej tel. 998, poczekaj na zgłoszenie, powiedz głośno i wyraźnie: co się pali, gdzie się pali, czy są zagrożeni ludzie, czy w obrębie pożaru mogą znajdować się substancje łatwo zapalne lub niebezpieczne, swoje nazwisko i numer telefonu, z którego dzwonisz,
- jeżeli sytuacja pozwala - przystąp do gaszenia pożaru gaśnicą lub wodą z hydrantu,
ale bez narażania życia na niebezpieczeństwo,
- jeżeli nie jesteś w stanie opanować pożaru, opuść budynek przez najbliższe wyjście, nie ryzykuj.


JEŻELI USŁYSZYSZ ALARM:

- upewnij się, że wszyscy zdają sobie sprawę z zaistniałego pożaru,
- pomóż innym domownikom w opuszczeniu pomieszczeń.

GDY NIE MOŻESZ OPUŚCIĆ MIESZKANIA, NA PRZYKŁAD WSKUTEK SILNEGO ZADYMIENIA KLATKI SCHODOWEJ:

- zamknij drzwi ( nie na klucz ) i uszczelnij je mokrymi ręcznikami lub kocem,
- pozostań przy oknie i poczekaj na pomoc straży pożarnej


W PRZYPADKU POWSTANIA POŻARU NAJWAŻNIEJSZE JEST WYDOSTANIE SIĘ NA ZEWNĄTRZ BUDYNKU, ALE PRZEDE WSZYSTKIM:
- nie ulegaj panice, nie ryzykuj życia dla ratowania mienia, nie zatrzymuj się aby zabrać rzeczy osobiste, nie używaj wind, nie biegnij, nie wchodź z powrotem do pomieszczeń, dopóki strażacy nie powiedzą, że jest to bezpieczne.

NIE PRZYSTĘPUJ DO GASZENIA POŻARU, JEŻELI:
- jest zbyt duży i płomienie sięgają sufitu, w zasięgu ognia znajdują się ciecze łatwo zapalne lub materiały niebezpieczne, istnieje ryzyko odcięcia drogi Twojej ucieczki przez dym lub ogień.

NIE GAŚ PŁONĄCEGO GAZU. WYŁĄCZ JEGO DOPŁYW I NASTĘPNIE SCHŁODŹ OTOCZENIE WODĄ.

NIE UŻYWAJ WODY DO GASZENIA URZĄDZEŃ ELEKTRYCZNYCH POD NAPIĘCIEM.

JEŻELI NIE JESTEŚ W STANIE OPANOWAĆ POŻARU, OPUŚĆ BUDYNEK PRZEZ NAJBLIŻSZE WYJŚCIE, NIE RYZYKUJ. PORUSZAJĄC SIĘ ZADYMIONYM KORYTARZEM PAMIĘTAJ, ŻE PRZY PODŁODZE JEST MNIEJ DYMU I JEST NIŻSZA TEMPERATURA, DLATEGO PRZYJĘCIE NISKIEJ POZYCJI UMOŻLIWI LEPSZĄ WIDOCZNOŚĆ I UŁATWI ODDYCHANIE.

WARTO MIEĆ W MIESZKANIU GAŚNICĘ I CZUJKĘ POŻAROWĄ.


GDY W POMIESZCZENIU ULEGNIE USZKODZENIU INSTALACJA LUB URZĄDZENIE NA GAZ ZIEMNY NALEŻY:
- zakręcić kurek przed urządzeniem gazowym, a gdy uszkodzona jest instalacja zakręcić kurek główny,
- otworzyć okna i opuścić pomieszczenie,
- niezwłocznie zawiadomić o awarii pogotowie gazowe,
- nie podejmować na własną rękę prób naprawy instalacji i urządzeń gazowych,
- nie włączać urządzeń elektrycznych i nie używać otwartego ognia, żeby nie zainicjować wybuchu gazu.


GDY W POMIESZCZENIU ULEGNIE USZKODZENIU INSTALACJA NA GAZ PŁYNNY PROPAN-BUTAN NALEŻY:
- zakręcić, jeżeli jest to możliwe, zawór butli,
- otworzyć okna i drzwi w celu wywietrzenia pomieszczenia,
- odłączyć butlę od urządzenia nie iskrzącym kluczem,
- nie włączać urządzeń elektrycznych i nie używać otwartego ognia,
- wynieść butlę na otwartą przestrzeń poza budynek, pozostawić pod nadzorem i zawiadomić pogotowie gazowe.


ZAPOBIEGANIE WYBUCHOM GAZÓW. UŻYTKOWNICY URZĄDZEŃ GAZOWYCH POWINNI PRZESTRZEGAĆ NASTĘPUJĄCYCH ZASAD:
- urządzenia gazowe powinny być użytkowane w pomieszczeniach ze sprawną wentylacją,
- przyłączenie i odłączenie urządzeń gazowych do /od/ instalacji należy zlecić fachowcom,
- instalacje i urządzenia gazowe przynajmniej raz w roku powinien konserwować specjalista,
- w mieszkaniach do urządzeń gazowych mogą być podłączone najwyżej dwie butle na gaz propan-butan, każda o ładunku nie przekraczającym 11 kg,
- w mieszkaniach nie wolno przechowywać butli zapasowych nie podłączonych do instalacji lub urządzeń,
- butle gazowe powinny być sprawne technicznie i napełniane przez autoryzowane punkty dystrybucji,
- w pomieszczeniach usytuowanych poniżej poziomu terenu nie należy przechowywać butli na gaz propan-butan, ponieważ w razie ich rozszczelnienia gaz ten jako cięższy od powietrza zalega przy podłożu, tworząc niebezpieczne mieszaniny z powietrzem,
- temperatura w pomieszczeniach, w których znajdują się butle napełnione gazem, nie może przekraczać 35 st.C,
- odległość butli od źródeł ciepła nie może być mniejsza niż 1 m,
 

POŻAR SAMOCHODU
- jeżeli nie jest to wypadek, w efekcie którego mogło nastąpić uszkodzenie zbiornika z paliwem - nie musimy się obawiać się wybuchu, nawet gdy pojazd ogarnięty jest płomieniami / są to niezwykle rzadkie przypadki/,
- pożar powstaje zazwyczaj pod maską samochodu w wyniku awarii gaźnika, instalacji zasilania paliwem lub awarii instalacji elektrycznej,
- jeżeli z pod maski wydobywa się dym należy natychmiast wyjąć kluczyki ze stacyjki a w przypadku pojazdu zasilanego gazem także zamknąć zawory zbiornika,
- częstym błędem jest pozostawienie otwartych drzwi i podniesienie maski silnika ponieważ wystąpi swobodny obieg powietrza i szybki rozwój pożaru,
- należy przystąpić do gaszenia pożaru wprowadzając strumień proszku z gaśnicy w strefę płomienia lekko odchylając maskę silnika a następnie ponownie zamknąć maskę,
- gdy do pożaru dochodzi w wyniku kolizji na drodze należy pamiętać, że poszkodowany nie zawsze swobodnie może wydostać się z rozbitego auta a szybkie ugaszenie pożaru samochodu ratuje mu życie - odłączamy akumulator i gasimy pożar w zarodku zwracając uwagę czy nie powstało rozlewisko paliwa, któremu staramy się zapobiec / np. posypując piaskiem/,
- niebezpieczna sytuacja występuje w przypadku uszkodzenia zbiornika z gazem o czym świadczy pojawienie się w tylnej części pojazdu intensywnych płomieni o zabarwieniu biało-żółtym a okresowy ich wypływ świadczy o zadziałaniu nadmiarowego zaworu bezpieczeństwa i upewnia nas że nie nastąpi wybuch zbiornika ale dla pewności należy oddalić się od pojazdu na odległość ponad 20 m.


EWAKUACJA W SZKOLE

Podstawowym zadaniem każdej instrukcji jest zapewnienie bezpieczeństwa w konkretnym obiekcie, którego architektury już się nie zmieni, konieczne więc są wskazówki organizacyjne pozwalające na przeprowadzenie szybkiej i bezpiecznej ewakuacji. Tej części instrukcji trzeba poświęcić najwięcej uwagi, szczególnie gdy instrukcja dotyczy szkoły, przedszkola, szpitala. Nie można nawet marzyć o sprawnej ewakuacji kilkuset osób, jeżeli wcześniej nie zostały przećwiczone jej elementy, jeżeli nikt z pracowników lub uczniów nie zna sygnału alarmowego, jeżeli nikt nie wie, co zrobić, gdy usłyszy taki sygnał. Niestety większość instrukcji zawiera pobożne życzenia typu” należy postępować tak i tak „.

Podamy kilka rad praktycznych, które powinny ułatwić zadanie przeprowadzenia sprawnej ewakuacji dzieci z obiektu:

1. SYGNAŁ ALARMOWY

- Należy ustalić sygnał alarmowy, po usłyszeniu którego należy natychmiast opuścić placówkę.

- Najlepszy wydaje się sygnał akustyczny – przerywany dzwonek uruchamiany z łatwo dla wszystkich dostępnego miejsca. Sygnał powinien trwać tak długo aż wszyscy opuszczą budynek lub warunki na to pozwalają.

- Sygnał alarmowy w razie pożaru może włączyć każdy, kto zauważy ogień. W innym przypadku decyzje podejmuje kierownik placówki.

2. PO USŁYSZENIU ALARMU

- Osoby mające dostęp do telefonu dzwonią do straży pożarnej, podając, co się pali / rodzaj obiektu/, adres i swoje imię i nazwisko.

- Woźne, portierzy, sprzątaczki i pozostali pracownicy szkoły natychmiast otwierają drzwi prowadzące na zewnątrz budynku i pomagają wyprowadzać dzieci na zewnątrz, kierując je do miejsca I etapu ewakuacji, którym jest zazwyczaj boisko szkolne lub plac apelowy.

- Osoby, pod których opieką przebywa w czasie zdarzenia młodzież, mają za zadanie zająć się jedynie tą grupą, jej ewakuacją i bezpieczeństwem.

- Jeżeli zdarzenie ma miejsce w czasie lekcji, nauczyciel nakazuje uczniom powstać i niezwłocznie opuścić budynek, informując, którą klatką schodową odbywa się ewakuacja. Młodzież musi być poinformowana gdzie znajduje się miejsce I etapu ewakuacji. Na czoło grupy należy wyznaczyć nieformalnego przywódcę grupy klasowej. Nauczyciel wychodzi ostatni, koniecznie zabierając ze sobą dziennik. Młodzież zostawia ze sobą wszystkie przedmioty / torby, teczki, plecaki, kurtki, itp./. Czas opuszczenia zagrożonego budynku jest w tym przypadku najważniejszy.

3. NA MIEJSCU I ETAPU EWAKUACJI

- Najlepiej nadaje się do tego boisko szkolne, dziedziniec, plac apelowy, itp.

- Teren ten należy podzielić na sektory, w których gromadzić się będą uczniowie poszczególnych klas, np. od I do III, itp.

- Na miejscu zbiórki nauczyciele sprawdzają obowiązkowo listę swojej klasy. W razie stwierdzenia nieobecności ucznia, należy ten fakt zgłosić natychmiast strażakom, niekoniecznie dowódcy, pytając strażaka o nazwisko.



- Po sprawdzeniu listy uczniów / podopiecznych/ nauczyciel zobowiązany jest sprawdzić ich stan zdrowia, zwracając szczególną uwagę na zawroty głowy, wymioty, kaszel, ból głowy, chwilowe omdlenia, złamania, potłuczenia, itp. Wszystkich poszkodowanych należy traktować jako ofiary zdarzenia i udzielić im pomocy szpitalnej.

- Niedopuszczalne jest zezwolenie na rozejście się uczniów / podopiecznych/ do domów bez wcześniejszego powiadomienia o zdarzeniu rodziców. Wskazana jest pełna informacja w tym zakresie w dzienniku.

4. II ETAP EWAKUACJI

- Nadają się do tego sąsiednie placówki o podobnym profilu np. szkoły, obiekty o dużych salach z ogrzewaniem / na okres zimowy/, itp.

- Konieczne jest wcześniejsze uzgodnienie takiego postępowania z kierownictwem wytypowanej placówki np. w zakresie wzajemności.



5. ĆWICZENIA EWAKUACJI

- Aby osiągnąć dobry czas ewakuacji i przeprowadzić ją sprawnie należy ćwiczyć dwa razy w roku np. wrzesień, maj.

- W czasie ćwiczeń korzystamy tylko z normalnie używanych klatek schodowych i drzwi wyjściowych. Nie wolno skakać z okna i korzystać z improwizowanych wyjść ewakuacyjnych.

- Aby osiągnąć dobry wynik z ewakuacji i wyrobić potrzebne nawyki u dzieci i nauczycieli należy ćwiczyć min. 2 lata.

- Ćwiczenia ewakuacji prowadzone powinny być siłami własnymi szkoły / placówki /. Nie jest potrzebny do tego żaden strażak, ale trzeba je wcześniej zaplanować i omówić np. na radzie pedagogicznej.